Verwacht een wonder – creëer je eigen teleurstelling

Het is weer raak in christelijk Nederland. Voor- en tegenstanders van gebedsgenezing gaan met elkaar de discussie aan. En op straat wordt met mensen gebeden en gebeuren dezelfde wonderen van genezing als in de tijd van Handelingen. In het Nederlands Dagblad van 4 augustus voerde Hans Maat, de direkteur van het Evangelisch Werkverband binnen de PKN, een pleidooi voor meer geloof in gebedsgenezing, want “Geloof in wonderen is het werk van de heilige Geest” (klik hier). Volgens mij slaat hij, hoe vriendelijk en voorzichtig hij het ook zegt, de plank flink  mis. Wie wonderen verwacht, creëert keer op keer zijn eigen teleurstellingen. 

Asterix 00011Hans Maat reageert op twee eerdere artikelen in het ND, namelijk een kritische bijdrage over de foute trucs van gebedsgenezing van Wouter van der Toorn (ND 12 juli) en de persoonlijke bijdrage van Annemieke Bosman over het leven met ziekte en pijn (ND 15 juli). Die twee artikelen (evenals een derde, die van Marijke Volgers over Gods waanzinnige reddingsmethoden – ND 18 juli) schuift Hans Maat subtiel  aan de kant, want het zijn “minder goede ervaringen” die “de ruimte voor wonderwerken en tekenen niet [mogen] inperken.” Hier komt de aap al uit de mouw. Ook al gaat er veel mis, toch kiest Hans Maat de kant van christenen die valse verwachtingen wekken als het om wonderen gaat. Dat blijkt uit minstens drie passages uit zijn artikel.

Zo geeft hij als praktisch voorbeeld aan, dat  hij heeft meegemaakt dat “door eenvoudige handoplegging en gebed … je rug geneest, je been wordt verlengd of de kanker verdwijnt.” Ik vind het niet alleen erg ongenuanceerd om deze drie kwalen zomaar op één lijn te plaatsen. Ik vind het ook getuigen van hoogmoed om te verwachten dat God vooral op gebed mensen van kanker  geneest. Volgens mij heeft onze Heer ons in deze eeuw gezegend met voortreffelijke medische  voorzieningen. Daar stellen we misschien wel teveel ons vertrouwen op. Maar het is toch werkelijk God verzoeken als we van Hem iets rechtstreeks willen verwachten, terwijl Hij ons Zelf  de middelen geeft waarlangs Hij genezing wil bewerken.

Asterix 10011

Erger nog vind ik de opmerking, dat het “ervaring en openbaring vereist om te zien wat de redenen zijn waarom iemand niet geneest.” Genezing op gebed zou dus de normale gang van zaken zijn in de tijd tussen Pinksteren en de terugkomst van Jezus. En als het niet gebeurt? Dan moet je maar accepteren dat God soeverein is en als er geen genezing volgt gewoon zeggen, “Ik weet het niet.” Volgens Hans Maat is dat antwoord genoeg. Verbijsterend vind ik dat. Hiermee kweek je valse verwachtingen en creëer je je eigen teleurstellingen. In het Nieuwe Testament zie ik vaker dat gewone gelovigen zieken bezoeken en voor ze bidden, dan dat gewone gelovigen zieken genezen. Ik zie dat in de Bijbel wonderen van genezing de uitzondering zijn op de regel dat God alle dingen doet meewerken ten goed. Ik ben er met Paulus van overtuigd dat het lijden van deze tijd in geen verhouding staat de heerlijkheid die in de toekomst voor ons is weggelegd. En héél soms ontvangen mensen nu al die heerlijkheid in plaats van het lijden. Dat noemen we dan een wonder. Dank de Heer daar voor, zou ik zeggen. Maar verwacht niet zulke wonderen. Groei liever in de genade en de kennis van onze Heer en Redder Jezus Christus, zeg ik Petrus met zijn laatste woorden na (2 Petrus 3:18).

Asterix 20011

Volgens mij claimen veel mensen die in gebedsgenezing geloven ten onrechte het gezag van Jezus Zelf en de apostelen. Dat gebeurt mede omdat mensen als Hans Maat schrijven: “Als je in geloof bidt, dan gebeuren de dingen die je vraagt, dat is althans de kracht van het geloof. Ik ga daarvan uit en heb een diep vertrouwen: wanneer God spreekt, dan is het er; als God gebiedt, dan staat het er.” Maar sinds wanneer spreekt God  als ik iets van Hem vraag? En sinds wanneer heb ik het recht om ziektes te gebieden iemand te verlaten? En waar in de Bijbel vertelt Jezus mij, dat lichamelijke genezing de regel is bij het ‘Bidt en u zal gegeven worden’ (Mat. 7:7 / Luk. 11:9). Hij belooft Zelf iets anders: ‘Hoeveel te meer zal uw Vader in de hemel het goede / de Heilige Geest geven aan hen, die Hem daarom bidden.’ (Mat. 7:11b / Luk. 11:13b). Laten we de invulling daarvan alsjeblieft aan God Zelf overlaten. En ons wat meer concentreren op de kracht van het geloof als het grootste geschenk van de Heilige Geest in alle omstandigheden dan op wonderen van lichamelijke genezing.

Asterix 30011

Geloof ik dan niet in wonderen van lichamelijke genezing? Jawel. Ik heb er heel af en toe uit betrouwbare bron van gehoord en ik heb ze heel af en toe zelf ook meegemaakt. Maar ik verwacht geen wonderen. Dan zou ik het namelijk normaal gaan vinden dat God mensen van ziektes geneest. En tegelijk zou ik, denk ik, ook heel snel mijn geloof verliezen, omdat de ziekenhuizen nog steeds vol met mensen die niet genezen, terwijl er wel voor hen gebeden wordt (maar meestal niet met hen door die zgn. gebedsgenezers, want die doen dat alleen maar op straat of in hun eigen ‘hall of fame’). Gelukkig heeft God ons iets anders beloofd, denk ik dan maar. Namelijk dat Hij er altijd bij is, hoe de levensweg ook gaat.

Tenslotte: er zijn ook evangelische christenen die erg kritisch tegenover de bewering dat wij vandaag op dezelfde manier de zieken kunnen en mogen genezen als onze Heer Jezus Christus en zijn apostelen toen. Dat kun je nalezen in mijn blog over ‘Dove kwartels en blinde vinken’.

Advertenties

9 thoughts on “Verwacht een wonder – creëer je eigen teleurstelling

  1. Interessant stuk. Maar het lijkt op mij alsof je zegt: “Vertrouw maar beter niet op God, hij gaat jet toch niet helpen.”
    En hoe begrijp je dan de laatste woorden van Jezus volgens Marcus: “De mensen die het geloven, zullen hieraan te herkennen zijn: zij zullen in mijn naam boze geesten verjagen, zij zullen in nieuwe talen spreken, zij zullen slangen kunnen vastpakken, en als zij iets giftigs drinken, zal hun dat geen kwaad doen, zij zullen zieke mensen de handen opleggen en genezen.’ Nadat Hij met hen gesproken had, werd Jezus opgenomen in de hemel en ging Hij aan de rechterhand van God zitten. De leerlingen trokken erop uit om overal het geweldige nieuws te vertellen. En de Here werkte met hen mee. Hij zette hun woorden kracht bij door er wonderen op te laten volgen. (Marcus 16:17‭-‬20 HTB http://bible.com/75/mrk.16.17-20.HTB)

    • Zo lees ik dit stuk nou juist helemaal niet. Er is blijkbaar veel ‘in the eye of the beholder’…
      De tekst die je aanhaalt is mooi, maar zegt nergens dat dit ALTIJD zo zal gaan he? En met altijd bedoel ik dan niet de aloude overtuiging dat wonderen voor de tijd van handelingen waren, maar dat deze tekst dus beslist niet zegt dat op elk gebed deze wonderen volgen. De tekst laat erg veel ruimte voor de frequentie van die wonderen…

  2. Een verbazend onderwerp waarbij het ene en het andere hierover kan gezegd worden. De theologie van het christendom is een “achteraf” theologie, hiermee bedoel ik dat ook de apostelen pas nadat ze het evangelie hadden doorleefd, het evangelie pas begrepen en het neerschreven op papier. Voor mij is het gegeven van wonderen en genezingen geen discussie waard, omdat het ene met het andere moet opgroeien en er geen kleine plantjes mogen uitgerukt worden. Wie gelooft dat Gods Geest één is, mag ook vertrouwen op de overtuiging die in hem als mens is geplant, als een gave. Een gave zoals het geloof ook is gegeven aan een ieder volgens wat God ons wenste te geven. Gods Geest is het die overtuigt van zonde, gerechtigheid en oordeel, dat hoeven wij als mens (al een geluk) niet te doen. Wie is de mens die durft zeggen dat zijn overtuiging en geloof de dogmatische wegwijzer is waarnaar iedereen zich moet richten? Want, wij zijn allemaal zondaars en wie zegt dat die geen zonde doet, die is een leugenaar. Wij zouden ons als gelovigen moeten inspannen in waarvoor wij geroepen zijn, ieder op zijn plek, om de armen te ondersteunen, de zieken en de gevangenen te bezoeken en wie honger en dorst heeft te spijzigen en te laven.

    Als de Heer terugkomt zal hij niet vragen wat onze mening is over het al dan niet verrichten van wonderen en genezingen, maar Hij zal wel rekenschap vragen over wat Hij ons gegeven heeft en wat wij hiermee hebben gedaan.De vrucht van de Geest is veel meer dan enkel een theoretische benadering, het is een resultaat van hoe wij innerlijk zijn. Petrus schrijft toch in zijn brief dat bij wie al deze dingen aanwezig zijn niet zonder kennis of werk voor de Here zal zijn, Laat ons verbazend zijn over de veelkleurigheid in het koninkrijk en wat wij niet begrijpen of snappen laten bij de verantwoordelijkheid van wie dit draagt. Missen wij iets? Wie de zekerheid heeft, weet beter, wie ze niet heeft, zal zelf wel weten of wat hem of haar draagt eeuwigheidswaarde heeft en zal aan de eigen vruchten merken of die al dan niet goed bezig is, want Petrus schrijft toch direct daarachter, dat wie het niet heeft, zijn bekering is vergeten. In plaats van de veelkleurigheid te bekampen, zouden wij ons beter concentreren op onze eigen kleuren en hiermee ons leven vullen. Het evangelie dat ik ken begint met overtuiging van zonde, en al de rest komt vanzelf, en wie het in zijn of haar hart heeft om voor genezing en wonderen te bidden, zal de Geest hem of haar niet overtuigen om dit al dan niet te doen? Moeten wij het werk van de Geest gaan beoordelen. Als ik me er niet goed bij voel, dan ga ik mijn eigen weg, met de Geest die me leidt, en ik zal achteraf wel zien en horen of wat ik deed inderdaad vruchtbaar was voor het koninkrijk dat mij heeft uitgezonden. Laat ons het koninkrijk niet afbreken, maar laat ons samen kijken wat ons bindt en wie vindt dat het hem of haar niet past, dat die zich dan onthoudt en vertrouwt dat Gods Geest zelf wel zal oogsten wat van Hem is. Het onkruid mocht immers niet uitgetrokken worden.

  3. O,Heer als wij als uw kinderen niet meer als Uw gezin naast elkaar in Uw liefde kunnen staan dan is het straks ieder voor zich en wie bid er dan nog tot uw eer in Jezus naam!

  4. Ik ben daar altijd huiverig in geweest. Ze vertelde mij jaren terug ook om eens naar gebedsgenezer te gaan. Want als ik veel zou bidden dan zou mijn ernstige rugafwijking floep genezen zijn. Dus als het niet gebeurd bid en geloof ik niet genoeg? Het heeft mij destijds als jonge tiener juist aan twijfelen gebracht over geloven. Nu als 30’er ben ik gelukkig terug bij de kerk en zie ik dingen wel anders. Maar genezing en zeker gebedsgenezing vind ik zelf niet van God komen. Ja er zullen heus wel wonderen gebeuren maar niet op zulke grote schaal met gebedsgenezers. Ik zie het meer als kwakzalverij. Terugkomend naar mezelf ben ik wel genezen. Ja ik heb nog steeds een ernstige rugafwijking, slik nog steeds zware pijnmedicatie, maar ik heb wel geestelijke genezing ervaren. Door te leren met mn beperking om te gaan en mijn leven zo in te richten dat ik ondanks alles nog zoveel mag doen om mijn ervaringen met andere (niet) christenen te delen. Hallelujah, dat is voor mij dus genezing dankzij Hem.

  5. Dank voor al jullie reacties. Wat hebben wij toch een rijk geloof, dat wij het ook niet over alles eens hoeven te zijn. Ik zelf geloof in gebedsgenezing, omdat ik zelf ook met vrienden de straat op ga en zie hoe mensen genezen. Aan de andere kant zie als verpleegkundige ook veel mensen die niet (lichamelijk) genezen. Maar soms is het grotere wonder dat iemand leert leven met zijn aandoening/ beperking. En die kracht heeft hij/ zij ook van God ontvangen.

    Ik moest aan de volgende woorden van Paulus denken: “Wie alles eet, moet niet neerkijken op iemand die geen vlees eet. En wie geen vlees eet, moet iemand die dat wel doet, niet veroordelen. God heeft hen namelijk allebei aangenomen. U mag de bediende van een ander niet beoordelen, of hij zijn werk goed of slecht doet is ter beoordeling aan zijn heer. Maar hij zal zijn werk wel goed doen, want God geeft hem daarvoor de kracht. Voor de een zijn er bepaalde dagen die een bijzondere betekenis hebben. Voor de ander maakt het geen verschil en zijn alle dagen gelijk. Laat ieder zijn eigen overtuiging volgen. Wie aan bepaalde dagen waarde hecht, doet het om de Here. Wie alles eet, doet het ook om de Here, want hij dankt Hem ervoor. En wie niet alles eet, doet het net zo goed om de Here en dankt Hem ook.” Romeinen 14:3‭-‬6 HTB
    http://bible.com/75/rom.14.3-6.HTB

    Ik ben God dankbaar dat wij het niet eens hoefen te zijn om in Hem één te zijn.

  6. Oei … wat een grote woorden! Broers en zussen ‘hoogmoedig’ noemen wanneer ze bidden om genezing in plaats van medicijnen gebruiken! Dat lijkt me zeer moeilijk bijbels te onderbouwen! Mag ik in alle bescheidenheid zeggen, dat ik deze kwalificatie op zichzelf eveneens hoogmoedig vind?

    En begrijp ik het goed dat het gebruik van medicijnen (als van God gegeven middel) bóven het gebed geplaatst worden? Laten we eens kijken naar Jacobus 5:14-16: “Laat iemand die ziek is de oudsten van de gemeente bij zich roepen; laten ze voor hem bidden en hem met olie zalven in de naam van de Heer. Het gelovige gebed zal de zieke redden, en de Heer zal hem laten opstaan. Wanneer hij gezondigd heeft, zal het hem vergeven worden. Beken elkaar uw zonden en bid voor elkaar, dan zult u genezen. Want het gebed van een rechtvaardige is krachtig en mist zijn uitwerking niet.” Deze tekst laat aan duidelijkheid niets te wensen over, toch?

    Wekelijks mag ik op straat het evangelie verkondigen aan mensen en soms ook voor mensen bidden … Heel soms … We spreken regelmatig christenen die ziek zijn. Soms hebben ze al een heel traject van dokters en onderzoeken achter de rug. Heeft er wel eens iemand voor u gebeden? vragen we dan. En het antwoord, dat we meestal krijgen: oh, ik bid er zelf wel voor hoor! Vervolgens vragen we dan: Heeft u de oudsten van de gemeente al gevraagd om langs te komen om voor u te bidden? En dan komt het … veel christenen kennen deze tekst uit Jacobus helemaal niet! Ga je het met ze lezen, dan hoor ik vaak: Oh, bij ons in de kerk doen we altijd voorbede tijdens de dienst! Slechts zelden kom ik christenen tegen waar in praktijk wordt gebracht wat er hier in Jacobus staat!

    De vraag waar ik mee zit: Bidden om genezing, mensen de handen opleggen, etc. dat is God verzoeken en hoogmoedig. En regelmatig wordt dan ook nog ‘Uw wil geschiede’ als argument gebruikt of de uitdrukking ‘niet klagen maar dragen’. Maar hoe zit het dan met het rennen van arts naar arts en het slikken van talloos veel medicijnen (waarvan vaak ook de werking nog niet eens bewezen is). Blijkbaar heeft ‘Uw wil geschiede’ grenzen? Zolang dokters of medicijnen nog soulaas kunnen bieden dan hoeven we ons ziek zijn niet te accepteren en mogen we alle middelen gebruiken. Maar stel je voor om te gaan bidden, dán is het ineens God verzoeken en hoogmoed! Wie kan mij dit uitleggen? En dan graag bijbels onderbouwd … Ook graag een uitleg waarom Jacobus 5:14-16 niet meer voor ons geldt …

    En hoe zit het precies met de kenmerken van gelovigen die Jezus noemt in Marcus 16:17-18? Begrijp ik het goed, dat dit niet voor nu geldt? Kunnen we deze kenmerken schrappen nu er medicijnen e.d. zijn? Gelovigen zijn nu herkenbaar aan het feit dat ze de van God gegeven middelen gebruiken?

    En wat me ook puzzelt: Waarom zou ik nog bidden als ik toch niet verwacht dat God het zal verhoren? Bid en u zult ontvangen heeft dus ook al afgedaan? Moet ik dan ook stoppen met mijn zorgen met God te delen? Immers daarvoor kan ik tegenwoordig bij een psychiater terecht of ik slik een pilletje tegen bezorgdheid.

    Excuses voor de cynische toon … Maar ik vind het echt schokkend hoe dat wat in de Bijbel staat aan de kant wordt geschoven … en enkel en alleen vanwege het feit dat we als mens niet snappen waarom niet iedereen na gebed altijd geneest. Liever de Bijbel naar onze hand zetten, dan erkennen dat we nu eenmaal niet altijd alle antwoorden hebben als mens … Ik vind het echt schokkend!

    Omdat we graag in hokjes en vakjes denken nog even mijn achtergrond: Ik ben een ex-GKV’er en nu lid van een evangelische gemeente. Ik ben dus opgegroeid met het gedachtengoed zoals verwoord in de blog … In de afgelopen jaren heeft God me geroepen om de straat op te gaan om het evangelie te verkondigen en te bidden voor mensen (ziek of niet ziek!). En door Zijn genade en kracht heb ik al vele wonderen mee mogen maken! Altijd? Nee niet altijd? Waarom niet? Geen idee! Maar daarom niet meer dan wat God zelf zegt, dát zou pas hoogmoed zijn …

    • Het is naast elkaar bidden en medicijnen en dokters en gezamenlijk gebed en bidden voor dokters en voor de werkzaamheid van de medicijnen. Gid heeft het gebed gegeven en de middelen en het bidden voor de middelen.
      Alles door en naast elkaar.

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s